در این صفحه به بررسی کیس درمانی بازسازی فک بالای بی‌دندان با ۷ ایمپلنت و پروتز ثابت بیمار از شهرضا می‌پردازیم. بیمار خانم ۳۴ ساله با شکایت از بی‌دندانی کامل فک بالا از شهرضا به مرکز ایمپلنت اصفهان در کلینیک آذر مراجعه فرمودند. متخصصان ما درمان، بازسازی فک بالای بی‌دندان با ۷ ایمپلنت و پروتز ثابت با Dentis، ساخت کره جنوبی و با رویکرد طراحی و اجرای درمان با workflow دیجیتال و Surgical Guide را پیشنهاد دادند.
مشکل بیمار
بیمار خانم ۳۴ ساله با شکایت از بی‌دندانی فک بالا از شهرضا جهت کاشت ایمپلنت به کلینیک آذر دندانپزشکی دیجیتال اصفهان مراجعه کردند.
هدف اصلی درمان، بازسازی دندان‌های از دست‌رفته با استفاده از ایمپلنت و ایجاد یک پروتز ثابت با عملکرد مناسب و فرم طبیعی بود.
پس از انجام معاینات بالینی، بررسی تصاویر رادیوگرافی و ارزیابی دیجیتال، مشخص شد که فرم ریج آلوئولار و میزان فضای استخوانی موجود برای قرارگیری ایده‌آل ایمپلنت‌ها در موقعیت مناسب پروتزی کافی نیست.
در چنین شرایطی، صرفاً قرار دادن ایمپلنت در استخوان موجود ممکن است باعث شود موقعیت ایمپلنت با موقعیت مطلوب دندان‌های نهایی هماهنگ نباشد. به همین دلیل، ابتدا موقعیت نهایی دندان‌ها و طرح پروتز مورد بررسی قرار گرفت و سپس موقعیت مناسب ایمپلنت‌ها بر اساس طرح نهایی درمان مشخص شد.
برنامه‌ریزی دیجیتال درمان
در مرحله برنامه‌ریزی، با استفاده از طراحی دیجیتال و بررسی موقعیت نهایی دندان‌ها، محل مطلوب قرارگیری ایمپلنت‌ها و فرم مورد نیاز ریج استخوانی تعیین شد.
این مرحله اهمیت زیادی دارد؛ زیرا در درمان‌های ایمپلنت، موقعیت ایمپلنت باید علاوه بر شرایط استخوان، با محل خروجی پروتز، فرم دندان‌ها، اکلوژن و طرح نهایی لبخند نیز هماهنگ باشد.
اصلاح فرم استخوان؛ Ridge Recontouring
برای ایجاد شرایط مناسب جهت قرارگیری ایمپلنت‌ها، ابتدا اصلاح فرم استخوان آلوئولار (Alveoloplasty / Ridge Recontouring) انجام شد. در این روش، فرم ریج استخوانی اصلاح می‌شود تا سطح و شکل استخوان برای قرارگیری ایمپلنت‌ها در موقعیت برنامه‌ریزی‌شده مناسب‌تر شود.
هدف از این مرحله، ایجاد یک بستر مناسب برای قرارگیری ایمپلنت‌ها و هماهنگ کردن موقعیت استخوان با طرح پروتزی نهایی است.
کاشت ۷ ایمپلنت با راهنمای جراحی دیجیتال
پس از اصلاح فرم استخوان، ۷ واحد ایمپلنت Dentis ساخت کره جنوبی در فک بالا قرار داده شد. برای افزایش دقت اجرای طرح درمان، موقعیت ایمپلنت‌ها از قبل به‌صورت دیجیتال برنامه‌ریزی شد و جراحی با استفاده از Surgical Guide (گاید جراحی) انجام گرفت.
گاید جراحی، یک راهنمای اختصاصی است که بر اساس برنامه‌ریزی دیجیتال ساخته می‌شود و به تیم درمان کمک می‌کند محل، جهت و عمق تقریبی قرارگیری ایمپلنت‌ها را مطابق طرح از پیش تعیین‌شده اجرا کند.
در این کیس، استفاده از این workflow باعث شد موقعیت ایمپلنت‌ها با طرح پروتزی نهایی هماهنگ شود.
دوره ترمیم و Osseointegration
پس از کاشت ایمپلنت‌ها، بیمار وارد دوره ترمیم شد. پس از گذشت حدود ۳ ماه، وضعیت ایمپلنت‌ها از نظر بالینی و رادیوگرافیک بررسی شد. پس از تأیید شرایط مناسب ایمپلنت‌ها و طی شدن مرحله Osseointegration (یکپارچه‌شدن ایمپلنت با استخوان)، درمان وارد مرحله پروتزی شد.
ثبت موقعیت ایمپلنت‌ها با اسکن دیجیتال
در مرحله پروتز، موقعیت دقیق ایمپلنت‌ها با استفاده از اسکنر دیجیتال داخل دهانی ثبت شد و اطلاعات به لابراتوار منتقل گردید.
استفاده از ثبت دیجیتال در این مرحله امکان انتقال اطلاعات موقعیت ایمپلنت‌ها، فرم بافت‌ها و شرایط دهان بیمار را به محیط طراحی و ساخت پروتز فراهم می‌کند و بخشی از روند سنتی قالب‌گیری را به یک workflow دیجیتال تبدیل می‌کند.
ساخت ۱۲ واحد روکش در قالب ۳ بریج مستقل
در نهایت، ۱۲ واحد روکش ایمپلنت در قالب ۳ بریج مستقل طراحی و ساخته شد.
پیش از تحویل نهایی، مواردی مانند:
- فیت و تطابق پروتز با ایمپلنت‌ها
- وضعیت اکلوژن و تماس‌های دندانی
- کانتور و فرم پروتز
- تناسب دندان‌ها با قوس فکی
- فرم نهایی لبخند
بررسی شد و پس از تأیید، پروتز نهایی به بیمار تحویل گردید.
نتیجه و اهداف درمان
این درمان با هدف بازسازی عملکرد و فرم فک بالای بی‌دندان و با تکیه بر برنامه‌ریزی دیجیتال انجام شد.
مهم‌ترین اهداف درمان عبارت بودند از:
- ایجاد موقعیت صحیح و پروتزی ایمپلنت‌ها
- بازسازی عملکرد جویدن
- بازسازی فرم مناسب قوس فکی
- ایجاد هماهنگی میان موقعیت ایمپلنت‌ها و طرح نهایی دندان‌ها
- ایجاد شرایط مناسب برای ساخت پروتز ثابت
- استفاده حداکثری از Digital Workflow در مراحل برنامه‌ریزی، جراحی و پروتز
جمع‌بندی کیس
این کیس نشان می‌دهد که در بازسازی فک بالای بی‌دندان، درمان موفق فقط به کاشت ایمپلنت محدود نمی‌شود. برنامه‌ریزی موقعیت نهایی دندان‌ها، ارزیابی حجم و فرم استخوان، اصلاح ریج در صورت نیاز، تعیین موقعیت دقیق ایمپلنت‌ها و طراحی پروتز نهایی باید به‌صورت یک زنجیره به‌هم‌پیوسته در نظر گرفته شوند.
