کاشت ایمپلنت بلافاصله پس از کشیدن دندان، اگرچه زمان درمان را کاهش میدهد، اما با ریسکهای جدی همراه است. مهمترین عیوب عبارتند از: عفونت شدید اطراف ایمپلنت (پریایمپلانتایت)، تحلیل استخوان در بلندمدت، عدم هماهنگی لثه و نمایان شدن فلز (به خصوص در دندانهای جلویی)، و نرخ موفقیت پایینتر (۷۰-۸۵٪ در مقابل ۹۲-۹۸٪ روش سنتی). همچنین، این روش تنها برای بیمارانی با شرایط ایدهال (بدون عفونت، استخوان کافی، غیرسیگاری) مناسب است و در غیر این صورت، شکست ایمپلنت هزینه و زمان بسیار بیشتری از روش سنتی خواهد داشت.